Unha muller que sofre en solitario os acontecementos tráxicos de hai uns meses fala con ela mesma, cos seus sentimentos máis apesadumbrados, a través do teléfono. Mentres fala coa suicida que intenta impoñer a súa visión da vida, unhas flores brancas solapadas en medio dun libro tráenlle á memoria un momento feliz da súa existencia que endexamais se volverá a repetir. O ceo caélle encima, e en última instancia, xa tarde, suspira melancólicamente polo que acaba de deixar tras de sí.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment