Os luns son coma a costa de xaneiro, pero todas as semanas. Por moita vontade que teñas en encaralos con boa cara a cruel realidade apágache o ánimo. E é inútil cambiar de camisa, vestir un polo verde ou unha camiseta vermella, que ao saír da casa, cando te cruzas cos veciños ou saes á rúa xa sabes que é luns, aínda que botaras tres anos sen ouvir un calendario. Por iso hai que loitar contra o maldito luns, que despois del ven o martes, e a fin de semana xa queda máis cerca...aínda que tamén o seguinte luns.
Tuesday, October 14, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
Muchas Gracias, cualquier comentario, y más cuando es tan sentido como este, es muy muy bienvenido. Y buscare el audiovisual, que demonios el celuloide,un saludo
Gracias a ti. E que sepas que es o primeiro que alaba un comentario meu, e eso agradécese e recórdase. Eu, que de cousas de cine tampouco sei moito, só o que aprendín observando, céntrome, por deficiencia, nas historias que se contan e no que transmiten, e a túa trasmitiume moito e moi bo. Así que moitas gracias a ti e perdoen todos os directores aos que comento curtas a miña ignorancia.
Vexo os comentarios van medrando según o tempo que levamos tentando dar a coñecer as novas curtametraxes dos novos creadores audiovisuais
Post a Comment